kalendarium
Poniedziałek, 2018-08-20
Imieniny:
Bernarda, Sabiny
kalendariummenumenuankieta

W szkole najbardziej podoba mi się to, że:

Pokaż wyniki
ankietapoleć nas

Poinformuj znajomych o istnieniu strony przez kliknięcie w link poleć nas.

poleć nas
Logo BIP
https://www.facebook.com/pages/Szko%C5%82a-Podstawowa-im-ks-Jana-Twardowskiego-w-Kru%C5%BClowej-Wy%C5%BCnej/317527041606148?pnref=lhc
https://uonetplus.vulcan.net.pl/gminagrybow
http://uczniowskiee-portfolio.blogspot.com/

Najmilsze obowiązki rodziców

Jesteś tu: » Strona startowa » Dla rodziców » Najmilsze obowiązki rodziców

Najmilsze obowiązki rodziców

 Mam dziecko w szkole i będę się starać zawsze pamiętać: 
By pytać je codziennie, jak mu się powiodło w szkole.
Słuchać uważnie o czym mówi, kiedy ma problemy i śmiać się szczerze, kiedy jest rozradowane.
Cieszyć się ze wszystkich dobrych spraw, którymi ze mną się dzieli, martwić pomyłkami, pamiętając jednak, że każdy uczy się na błędach, że tylko z aktywnych działań czerpie się naukę życia - a więc będę zachęcać by szło do przodu, doświadczało, ponieważ w ten sposób czegoś się nauczy.
Wspólnie z nim prowadzić dziennik rodzinnych wydarzeń, omawiać bieżące sprawy i czytać głośno otrzymane listy.
Zachęcać je, by było sobą i oczekiwać od niego tego, co w nim najlepsze.
Przytulać je często, co najmniej raz dziennie, nawet  jeżeli jest już duże.
Uważać za najwspanialsze dziecko w świecie, powiedzieć mu o tym i w ten sposób traktować.
Przyłączyć się do niego, kiedy czyta lub uczy się; uczyć się samemu wszystkiego co można zobaczyć, zrobić, osiągnąć i uświadomić sobie, że moje działanie przemawia bardziej niż to, co mówię, co nakazuję.
Nie krytykować! Zauważyć kiedy jest schludne, kiedy samo założyło czyste ubranie, nie trzaska drzwiami i ścisza radio.
Dać mu możliwości, by samo decydowało o wielu własnych sprawach - choćby o tym w co ma się ubrać.
Rozwiesić jego prace ręczne, rysunki, testy, wypracowania, bohaterów i fotografie - aby wszyscy w rodzinie cieszyli się nimi wspólnie; zatelefonować do dziadków, by opowiedzieć o jego ostatnim osiągnięciu.
Często pytać jego nauczycieli i trenera jak sobie radzi w szkole i w drużynie.
Zgłosić się, kiedy trzeba pomóc w szkole i w tym utwierdzać je w przekonaniu, że jego szkoła, nauka są ważną sprawą i dla mnie.
Zapomnieć o zmartwieniach i niepokojach osoby dorosłej, odprężyć się i cieszyć jego dzieciństwem, pamiętając, że szybko mijają te lata kiedy ono jest małym dzieckiem.
Udzielać mu często pochwał, każdego dnia powiedzieć coś miłego.
Dzielić się z nim tym, co jest dla mnie ważne.
Czasami wyłączać telewizor po to, by z nim pomówić; zawsze rozmawiać podczas obiadu, przed pójściem dziecka spać.
Stworzyć mu sytuację, by czuło się pomocne w domu, by pomagało w gotowaniu, myciu naczyń, sprzątaniu, aby rozumiało, że jego obecność jest potrzebna i że na niego liczymy.
Czekać cierpliwie, aż skończy rozpoczęte zajęcie - może być dzieckiem powolnym, długo myślącym.
Pamiętać, że jestem jedną z ważniejszych osób w jego życiu, że moje cechy, mój charakter są dla niego wzorem, które może potem naśladować.
Zawsze mieć w pamięci, że razem idziemy przez życie i że moje dziecko jest dla mnie unikalnym darem od Boga.